We willen niet zielig doen, want deze reis is werkelijk fantastisch, maar het is niet eenvoudig: weer ontbijt om 6 uur des ochtends. Bestemming Swakopmund.
Onderweg giraffen gezien: drie grote en een baby. Ontzettend grappig om te zien, ze zijn enorm nieuwsgierig, maar blijven toch op gepaste afstand.
Om 9 uur passeerden we de Steenbokskeerkring. Toen iedereen bij het bord was gefotografeerd gingen we verder, en stopten in een plaatsje dat Solitaire heet. Het waaide enorm, het plaatsje ligt letterlijk in het midden van nergens, je zou er een prachtige film kunnen schieten.
Er staat een bakkerijtje van ene Moose, een dikke Schot of Ier, die de geweldigste lekkernijen uit de oven tovert. Met name de appelkruimeltaart staat in elke reisgids genoemd. Ganz witzig.
Het landschap is nog steeds adembenemend mooi en verandert voortdurend. 90 km na Solitaire kwamen we door een landschap met heuvels die door van Gogh geschilderd zouden kunnen zijn, letterlijk.
Om half een hadden we een korte lunch bij het plaatsje Walvis Bay. De geneugten van het reizen met een groep… sommige mensen zijn ontzettend leuk en aardig, een verrijking. Maar er zijn er een paar bij die je het liefste een prop in de bek zou stoppen, zak over de kop, een paar bakstenen aan de enkels en laten afzinken in de zee.
Een voorbeeld: we maken de lunch zelf klaar. De broodjes, het beleg wordt vers gekocht en meteen opgegeten. Uiteraard moet er wel even wat gebeuren. Tafeltje uitklappen, bordjes neerzetten, worstjes warmen, dat soort dingen. Deze personen zijn dan ineens zeer geïnteresseerd in de structuur van de zandkorrels, proberen het aantal tenen van een zeemeeuw die op 3 kilometer hoogte langs fladdert te tellen. Als er gegeten kan worden, laden ze hun bord af en voor anderen voor de eerste keer wat gepakt hebben staan ze al voor de tweede keer te scheppen. Als er opgeruimd moet worden moeten ze plassen oder so etwas.
Van Walvis Bay naar Swakopmund was maar een klein stukje. We gingen naar een activiteiten centrum om excursies te boeken voor 2 november. C gaat met een aantal mensen naar een dolfijnencruise, P gaat sand boarden.
We hadden een groot deel van de middag vrij te besteden in Swakopmund. Je hebt niet het gevoel in Namibië te zijn, maar meer in Duitsland, met een beetje veel kleurlingen. Het is hier, zo vlak aan zee en aan de Atlantische oceaan, ook erg fris (22 graden Celsius).
We hebben wat rondgelopen, zijn bij de pier geweest en hebben koffie gedronken bij café Anton, ook al genoemd in alle reisgidsen en inderdaad erg leuk.
‘s Avonds aten we in alweer een reisgids-tentje, Kücki’s Pub. Al met al weer een erg leuke dag!
2 november 2011
Na het ontbijt scheidden onze wegen voor even - C ging op dolfijnenjacht en P zou zijn debuut maken op een sandboard.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten